Przywrócenie terminu w postępowaniu podatkowym, a upływ terminu do złożenia wniosku o zwrot VAT.

Często zdarza się, że Podatnicy, z różnych względów nie dotrzymują terminu do dokonania czynności w postępowaniu podatkowym, np. uchybiają terminowi do złożenia odwołania. Niezłożenie niezbędnej dokumentacji w terminie, niewynikające z zaniechania po stronie Podatnika, powoduje niedopełnienie obowiązku, nałożonego na Podatnika przez organy podatkowe.

Wyjściem z tej sytuacji jest możliwość wystosowania wniosku o przywrócenie terminu w postępowaniu podatkowym, o którym traktuje przepis art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Instytucja przywrócenia terminu oparta jest na zasadzie skargowości. Oznacza to, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w sytuacji, gdy uprawdopodobni on, że niedopełnienie tego obowiązku nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dokonać czynności, dla której określony był termin.

W ślad za linią orzeczniczą (WSA w Gliwicach, sygn. I SA/GL 2284/10), należy stwierdzić, że przywracanie terminu w trybie art. 162 o. p. nie jest przedmiotem uznania administracyjnego, a co za tym idzie organ ma obowiązek przywrócenia terminu, jeżeli zachodzą przesłanki wskazane w przepisie. Odmawiając zaś możliwości przywrócenia terminu, organ podatkowy obowiązany jest ustalić, jaka była przyczyna uchybienia, a w razie potrzeby, kiedy przyczyna ta ustała, ewentualnie wezwać Podatnika, aby okoliczności te wykazał.

Nierzadko uchybienie terminowi występuje po stronie podmiotów, które ubiegają się o zwrot podatku VAT zapłaconego przy nabyciu usług lub towarów w kraju, w którym nie są podatnikami zarejestrowanymi. Sytuacje takie często miały miejsce w poprzednim stanie prawnym, który nakazywał zagranicznym przedsiębiorcom składanie wniosków w państwach, w których nabywano usługi lub towary, np. niemiecki podatnik VAT, nabywający usługi opodatkowane w Polsce, miał czas do 30 czerwca roku następnego, aby złożyć w II Urzędzie Skarbowym Warszawa-Śródmieście wniosek o zwrot podatku, zapłaconego w naszym kraju w roku ubiegłym. Trudności formalne, związane z procedurą zwrotu podatku od towarów i usług, w szczególności skompletowanie dokumentacji i wypełnienie wniosku, w praktyce nierzadko prowadziło do uchybienia terminowi. Obecnie wniosek jest składany już w państwie siedziby Podatnika, a termin do jego złożenia wynosi nie 6, lecz 9 miesięcy. Podkreślenia wymaga, że procedura i terminy zwrotu wynikają z prawa wspólnotowego, a prawo polskie jedynie implementuje postanowienia dyrektyw.

Możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku VAT, budzi wątpliwości interpretacyjne, czy termin ten traktować, jako termin prawa materialnego czy procesowego, a co za tym idzie, czy termin ten jest przywracany czy też nie. Faktem pozostaje, że organy podatkowe opowiadają się za uznaniem powyższego terminu za termin prawa materialnego, czego konsekwencją jest jego nieprzywracalność.

Uznanie takie, prezentowane przez organ, nie powinno uchodzić za jednoznaczne, gdyż wątpliwości interpretacyjne na gruncie prawa wspólnotowego, legły u podstaw wystosowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości UE przedstawionego przez Corte suprema di cassazione, gdzie Strona skarżąca, tj. Minister dell’Economia e delle Finanse i Agenzia delle Entrate poddaje pod wątpliwość, że termin do złożenia wniosku o zwrot podatku VAT jest terminem zawity, tj. niepodlegającym możliwości przywrócenia (sygn. C-294/11).

Niewątpliwie od rozstrzygnięcia ETS, w zakresie zadanego mu pytania, zależeć będzie dalsza praktyka organów podatkowych, a kwestia odpowiedzi, czy przywrócenie terminu może odnosić się do wniosku o zwrot podatku VAT, usunie wątpliwości interpretacyjne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *