Odpowiedzialność przewoźnika za towar w czasie załadunku

Odpowiedzialność za bezpieczeństwo towaru wydaje się uregulowana w sposób wyczerpujący w przepisach prawnych dotyczących transportu. Niemniej jednak większość przewoźników zapomina, że ich odpowiedzialność nie rozpoczyna się z chwilą uruchomienia silnika, ale wcześniej.

PRAWO KRAJOWE

Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz. U. 1984 Nr 53 poz. 272 ze zm.), jeżeli przewoźnik i nadawca nie umówią się inaczej, a przepis szczególny nie stanowi inaczej, za czynności załadunkowe i rozładunkowe należą do obowiązków nadawcy lub odbiorcy. Kwestia ta jest oczywista. Jednakże należy zwrócić uwagę na to, że sam proces załadunku towaru w praktyce jest dwuetapowy:

1) załadowanie towaru na pojazd transportowy;

2) ułożenie i zabezpieczenie towaru już znajdującego się w części towarowej pojazdu.

Zakładając, że strony umowy nie poczyniły żadnych dodatkowych ustaleń, podział obowiązków powinien być następujący: (a) nadawca dokonuje załadunku towaru na pojazd transportowy, (b) kierowca (przewoźnik) dokonuje jego zabezpieczenia i odpowiedniego ułożenia w samochodzie, biorąc pod uwagę jego gabaryty i wagę.

Powyższe odnosi się również do samej odpowiedzialności za ewentualne uszkodzenie towaru. W trakcie załadunku, gdy np. pracownikowi nadawcy upadnie paleta z towarem uszkadzając go, nadawca jest odpowiedzialny za to uszkodzenie. Należy jednak pamiętać, aby spisać protokół, w którym będzie widniała wzmianka o tym zdarzeniu i o rozmiarach i rodzajach uszkodzenia.

Przewoźnik odpowiada za uszkodzenie towaru już w trakcie jego rozmieszczenia w samochodzie. Jest to konsekwencją tego, iż w czasie przewozu (transportu) towaru przewoźnik odpowiada za jego bezpieczeństwo. Jeżeli więc w trakcie rozmieszczania towaru w samochodzie dojdzie do uszkodzenia towaru, uzasadnionym się wydaje, aby przewoźnik odpowiedzialny był również za towar w trakcie jego rozmieszczania już w samochodzie.

KONWENCJA CMR

Problematyka odpowiedzialności za towar przy załadunku w przewozie międzynarodowym nastręcza więcej trudności, gdyż Konwencja CMR nie posiada żadnych wyraźnych przepisów, które wskazywałyby podmiot (nadawca, przewoźnik) odpowiedzialny za załadunek towaru, w przeciwieństwie do regulacji krajowych. Najprostszym rozwiązaniem byłoby ustalenie pomiędzy stronami, kto, nadawca czy przewoźnik, jest odpowiedzialny za załadunek oraz ułożenie i zabezpieczenie towaru w samochodzie, co umożliwi ustalenie odpowiedzialności.

Niemniej jednak należy w tym miejscu odnieść się do art. 17 ust. 4 Konwencji CMR, który stanowi, że przewoźnik zwolniony jest z odpowiedzialności za zaginięcie lub uszkodzenie towaru, jeżeli szkoda wynikła w trakcie załadunku lub rozmieszczenia towaru w samochodzie.

Wobec powyższego każde zdarzenie należy oceniać w sposób indywidualny. Jeżeli bowiem przewoźnik, mimo, że nadawca odpowiedzialny jest za załadunek towaru, uczestniczy w tych czynnościach, nie może się powoływać na zwolnienie z odpowiedzialności za szkodę na towarze z art. 17 ust. 4 Konwencji CMR.

Aplikant adwokacki. Specjalizuje się w prawie celnym, podatkowym oraz prawie własności przemysłowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *