Odszkodowanie z tytułu wypowiedzenia umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa i odprawa pieniężna – kumulacja roszczeń

W sytuacji, gdy pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę o pracę na czas nieokreślony wskazując jako podstawę wypowiedzenia likwidację stanowiska pracy, pracownik może odwołać się od złożonego mu wypowiedzenia występując przeciwko pracodawcy z żądaniem zapłaty odszkodowania z tytułu wypowiedzenia umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa, a ponadto dochodzić zapłaty odprawy w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika na podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kodeksu pracy w związku z art. 47¹ kodeksu pracy w przypadku gdy wypowiedzenie umowy o pracę narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę pracownikowi przysługuje odszkodowanie odpowiadające wysokości wynagrodzenia za okres od dwóch tygodni do 3 miesięcy, z tym zastrzeżeniem iż wysokość zasądzonego na rzecz pracownika odszkodowania nie może być niższa niż wysokość przysługującego pracownikowi wynagrodzenia za okres wypowiedzenia umowy o pracę.

Niezależnie od przywołanych powyżej przepisów kodeksu pracy, zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90 poz. 844), pracownikowi w związku z rozwiązaniem stosunku pracy przysługuje odprawa pieniężna, której wysokość jest ściśle uzależniona od okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. Roszczenie o zapłatę odprawy pieniężnej przysługuje pracownikowi m.in. w sytuacji gdy pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników wypowiedział pracownikowi umowę o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika a przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy.

W kwestii dopuszczalności kumulacji roszczeń pracownika z tytułu odszkodowania przysługującego w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa i odprawy pieniężnej w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika wypowiadał się Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 21 czerwca 2004 r., II PK 304/2004, Sąd stwierdził, iż zasądzenie odszkodowania z tytułu rozwiązania z naruszeniem prawa umowy o pracę nie wyłącza zasądzenia odprawy na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku Sąd wyjaśnił, iż prawo do odprawy nie jest związane z wadliwością rozwiązania umowy o pracę, lecz powstaje w przypadku spełnienia przesłanek określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o zwolnieniach grupowych. W szczególności zależy od przyczyn zwolnienia pracownika.

Stanowisko, iż zarówno wskazanie fikcyjnej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi w rzeczywistości zwolnionemu z przyczyn niedotyczących pracownika, jak i wskazanie przez pracodawcę fikcyjnej przyczyny niedotyczącej pracownika nie pozbawia pracownika prawa do odprawy pieniężnej przysługującej pracownikom zwolnionym z pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, Sąd Najwyższy potwierdził również w wyroku z dnia 18 sierpnia 2009 r., I PK 52/2009 oraz w wyroku z dnia 6 kwietnia 2007 r., II PK 265/2006.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *