ZMIANY W PRAWIE PRACY DOTYCZĄCE UMÓW TERMINOWYCH- PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Prawidłowe stosowanie przepisów prawa pracy w związku ze zmianami w zakresie umów terminowych wprowadzonymi ustawą o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw z dnia 25 czerwca 2015 r. wymaga znajomości przepisów intertemporalnych.

Ustawa nowelizująca kodeks pracy określa następujące najważniejsze zasady stosowania przepisów dotychczasowych i nowych:

  1. Do umów o pracę na czas wykonania określonej pracy, trwających w dniu 22.02.2016 r., stosuje się przepisy dotychczasowe;
  2. Do umów o pracę na czas określony, trwających w dniu 22.02.2016 r., które przed tym dniem zostały wypowiedziane, stosuje się przepisy dotychczasowe;
  3. Do umów o pracę na czas określony zawartych na okres do 6 miesięcy albo zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których nie przewidziano możliwości ich rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, trwających w dniu 22.02.2016 r., w zakresie dopuszczalności ich wypowiedzenia stosuje się przepisy dotychczasowe- zatem takiej umowy nie można rozwiązać również po 22.02.2016 r.;
  4. Przy wypowiadaniu umów o pracę na czas określony zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których przewidziano możliwość ich rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, trwających w dniu 22.02.2016 r., stosuje się okresy wypowiedzenia, o których mowa w art. 36 § 1 kodeksu pracy w brzmieniu po nowelizacji- zatem w takim przypadku zastosowanie znajdą nowe przepisy okresy wypowiedzenia będą identyczne, jak przy umowach na czas nieokreślony;
  5. Do umów o pracę na czas określony, trwających w dniu 22.02.2016 r., stosuje się art. 251 kodeksu pracy w brzmieniu po nowelizacji, jednakże do okresu zatrudnienia wlicza się okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony przypadający od dnia 22.02.2016 r.- zatem maksymalny okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony wynoszący 33 miesiące może być liczony od dnia 22.02.2016 r.;
  6. Umowa o pracę na czas określony, trwająca w dniu 22.02.2016 r. jest uważana za pierwszą umowę w rozumieniu art. 251 kodeksu pracy w brzmieniu po nowelizacji, albo za drugą umowę, jeżeli została zawarta jako druga umowa w rozumieniu art. 251 kodeksu pracy w dotychczasowym brzmieniu;
  7. Jeśli przed 22.02.2016 r. pracodawca zawarł z pracownikiem już 2 umowy i trzecią umowę zawiera 22.02.2016 r. lub później (ale nie później niż 1 miesiąc od zakończenia poprzedniej), to ta umowa jest umową zawartą na czas nieokreślony;
  8. Jeśli umowa na czas określony została zawarta w celu: zastępstwa innego pracownika, wykonywania pracy dorywczej lub sezonowej, wykonywania pracy przez okres kadencji lub w przypadku obiektywnych przyczyn leżących po stronie pracodawcy, to do dnia 22.05.2016 r. należy te umowy uzupełnić podając przyczynę zawarcia takiej umowy, a w terminie 5 dni od tego uzupełnienia zgłosić do okręgowego inspektowa pracy zawarcie dłuższej niż 33 miesiące umowy o pracę na czas określony w związku z zaistnieniem obiektywnych przyczyn po stronie pracodawcy.

Jak widać na podstawie niniejszego wpisu, bez znajomości przepisów przejściowych nie jest możliwe właściwe stosowanie znowelizowanych przepisów.

Zdjęcie artykułu – źródło: http://bartmanlegalupdates.com

Radca prawny. Specjalizuje się w prawie gospodarczym oraz w prawie spółek handlowych, w szczególności prowadzi bieżącą obsługę korporacyjną spółek z branży elektronicznej i budowlanej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *